Υδατοδιαλυτή Glauber αλάτι θειικό νάτριο άνυδρο 99% Για την κατασκευή χαρτιού Φαρμακευτική

Θειικό νάτριο μάρκας Zhenhua, Άλας Glauber που χρησιμοποιείται στις χημικές βιομηχανίες, στην παραγωγή χαρτιού και γυαλιού, στη βαφή, στην εκτύπωση και βαφή, και στις φαρμακευτικές βιομηχανίες.

Θειικό νάτριο, Άλας Glauber

Οι περιφερειακές τάσεις έχουν αναδείξει την αύξηση της κατανάλωσης στη Νοτιοανατολική Ασία, ιδιαίτερα στην Ινδονησία και το Βιετνάμ, με συνολικές εισαγωγές που ξεπερνούν τους 450.000 τόνους το 2023. Οι εταιρείες υιοθετούν τεχνολογίες ανακαθαρισμού χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας για να μειώσουν την κατανάλωση ενέργειας ανά τόνο θειικού νατρίου από 180 κιλοβατώρες σε 145 κιλοβατώρες στις αναβαθμισμένες εγκαταστάσεις τους.

Η αυξανόμενη ζήτηση για προϊόντα καθαρισμού στα νοικοκυριά και τις βιομηχανίες έχει αυξήσει τη ζήτηση για θειικό νάτριο, το οποίο χρησιμεύει ως πληρωτικό σε απορρυπαντικά σε σκόνη. Η παγκόσμια παραγωγή απορρυπαντικών ξεπερνά τους 26 εκατομμύρια τόνους ετησίως, και ο ρόλος του θειικού νατρίου παραμένει κρίσιμος. Το 2023, η βιομηχανία κατανάλωσε πάνω από 2,3 εκατομμύρια τόνους θειικού νατρίου, ιδιαίτερα λόγω των αγορών στην Ασία-Ειρηνικό και τη Λατινική Αμερική. Η χημική του σταθερότητα και η οικονομική του αποδοτικότητα το καθιστούν ιδανική επιλογή για μεγάλης κλίμακας, χαμηλού κόστους συνθέσεις. Αυτή η ανοδική τάση ευθυγραμμίζεται με την ενισχυμένη παγκόσμια ευαισθητοποίηση για την υγεία και την υγιεινή, ειδικά μετά την πανδημία.

Το θειικό νάτριο που παράγεται στη διαδικασία παραπροϊόντων, ιδιαίτερα στις διαδικασίες βαφής και παραγωγής χαρτιού, δημιουργεί προκλήσεις στη διαχείριση αποβλήτων. Μόνο το 2023, πάνω από 580.000 τόνοι αποβλήτων θειικού νατρίου χρειάστηκαν επεξεργασία ή διάθεση σε χώρους υγειονομικής ταφής λόγω ακαθαρσιών ή ρύπανσης. Αυτό περιορίζει την επαναχρησιμοποίηση και αυξάνει το κόστος συμμόρφωσης με περιβαλλοντικούς κανονισμούς. Ορισμένες μονάδες παραγωγής ανέφεραν ότι έως και το 18% της παραγωγής θειικού νατρίου ήταν μη χρησιμοποιήσιμα απόβλητα. Επιπλέον, αυστηρότεροι κανονισμοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τη Βόρεια Αμερική έχουν ενισχύσει τον έλεγχο των πρακτικών διάθεσης χημικών, καθιστώντας τη φυσική εξαγωγή την προτιμώμενη (αν και περιορισμένη) εναλλακτική λύση.